3’ naar 5’ is goede richting bij translatie, 5’ naar 3’ is dus omgekeerd
DNA replicatie
Feiten over DNA replicatie
Bij DNA replicatie:
- Twee strengen worden uit elkaar gehaald
- De twee DNA strengen zijn complementair
- Iedere streng wordt gebruikt als een template voor de replicatie (het nieuwe vormen van een streng)
- Het “ouder”/parent DNA molecuul ontwind zich.
- De twee dochterstrengen worden gevormd volgens de baseparingsregels. (A-T en C-G)
- Replicatie wordt gedaan door enzymen
- Replicatie gaat beide richtingen op na het openbreken van de strengen.
- Replicatie begint op speciale plaatsen in het DNA genaamd origins of replication, waar de twee strengen uit elkaar worden gehaald. (bubble)
Foto’s van origins of DNA replication
Belangrijke enzymen bij DNA replicatie
De replicatievork is het uiteinde van de bubbel. (ziet er uit als een Y vorm)
Helicases zijn enzymen die het dubbelstrengs DNA uit elkaar halen.
Single-strand binding protein bind aan het enkelstrengs DNA in de bubbel en houd het stabiel.
Topoisomerase corrigeert ” overwinding” en loopt voor op de replicatievork. Doet dit door de DNA strengen te breken, te draaien en weer te verenigen.
DNA polymerase kan niet zelf de aanmaak van een nieuwe streng initiëren. Het kan alleen nucleotiden toevoegen aan een al bestaande streng. DNA polymerase kan niet binden aan enkelstrengs DNA Daarvoor worden RNA primers gebruikt.
Primase is een enzym dat kleine stukjes RNA aan het enkelstreng DNA kan binden. Zodat vervolgens DNA polymerase zijn werk kan doen. De primer is ongeveer 5-10 nucleotiden lang. Het 3’ einde is het startpunt voor de nieuwe DNA streng.
Leading streng is de richting van de streng de in één keer gerepliceerd kan worden.
Lagging strand is de richting van de streng die in stukjes gerepliceerd moet worden.
Foto’s van de enzymen
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)